About the Artist 
  Astrid van Dorp, geboren 1 april 1965, Gouda, Nederland
Heel blij dat mijn bedje in een 'vrij' landje stond.
Steeds meer kwam ik erachter dat de mensen hun vrijheid zelf beperken.
Door te werken voor huizen en spullen.
Door hun gedrag te laten bepalen door wat anderen er van vinden.
Alsof anderen het allemaal weten.
Nederland is een land van regeltjes en er komen er steeds meer omdat het niet werkt.

Hoe ga je daar mee om.
Door zelf je eigen regels te gaan bepalen en er vooral veel te overtreden.
Niemand die je aanmoedigt leuk kunstenares te gaan zijn.
Nog steeds ben ik blij dat ik het lef had de eerste schilderles te gaan volgen.

Na les 1 heb ik het penseel niet meer losgelaten.
Nu had ik een manier gevonden om mezelf uit te drukken.
In de jaren die volgden ben ik zoveel mogelijk lessen gaan nemen.
Van aquarellen, portrettekenen tot marmertechnieken.
Geen kunstboek, expositie en museum was meer veilig voor me.
Ondertussen probeerde ik al die indrukken zelf weer uit.
Je kunt iets alleen leren door het te doen.

Ik ben er inmiddels achter dat acrylverf goed bij mij past.
Je kunt er echt alles mee en dat doe ik dan ook.
Ik gebruik nog steeds heel veel technieken die ik onderweg heb geleerd.
Niet allemaal tegelijk in 1 doek en vandaar ook dat ik niet 1 stijl ontwikkel.
Ik zou mezelf er door beperkt voelen, wil die keus niet maken.

Ik ben nog steeds nieuwsgierig naar het waarom van dingen.
Heb jaren in de bejaardenzorg gewerkt en mensen steeds gevraagd waarom ze doen wat ze doen.
Kreeg vaak te horen wat ze hadden willen doen en niet hebben gedaan.
Hoe wil ik oud worden?

Als moeder van 2 dochters ben ik me ook steeds bewust dat zelf het voorbeeld geven het beste werkt.
Wat kan en mag ik ze meegeven in dit leven.
Doe wat je leuk vindt om te doen.
Wat laat je de tijd vergeten.
Hoe kun je mensen helpen?

 
Gelukkig heb ik tijd kunnen creeëren om mijn talent te ontwikkelen.
Gelukkig heb ik ook steeds anderen er mee aangetrokken.
Gelukkig kan ik er mensen mee aan het denken zetten.
Dat is dan ook gelijk de reden waarom ik doe wat ik doe.
In mijn werk en mijn lessen wil ik mensen laten weten dat ze voor zichzelf na mogen denken.
Probeer een spiegel voor te houden waar ik dan eerst ook zelf ingekeken heb.

Ik ben nog lang niet uitgedacht en weet heel veel nog niet.
Hoop dan ook nog heel veel schilderijen te mogen maken met weer iets wat mij en anderen aan het denken houdt.
Dat ik onderweg ook gewoon het plezier van schilderen vast mag houden en door mag geven.

Woon en werk nu al jaren op Curacao.
Dit eiland geeft me de vrijheid te doen en te zijn wat ik maar bedenken kan.
Dit gun ik iedereen, waar dan ook.
Het Atelier Art2gether is een droom en daar werk en woon ik nu al een jaar in.
De naam together omdat ik denk dat we niets alleen doen.
Waar komen ideeën en inspiratie vandaan?
Ik geloof in één groot geheel waar we met elkaar van mogen genieten.
Dat de talenten en gaven die we hebben er zijn om te delen.
Dat het dus ook je plicht is daar aandacht en tijd aan te besteden zodat je anderen kunt inspireren.
 
Mijn dochters helpen me in het ritme van alledag te blijven.
Zij beantwoorden de vragen wat echt belangrijk is in het leven.
Liefde, delen van tijd en aandacht en los laten.
Moeder, kunstenares, lerares en vriendin zijn is mijn zelf-expressie als vrouw.
Ik kan het ene niet zijn zonder het andere.

Werk voor jezelf, denk voor jezelf en durf jezelf te zijn.
Liefs,
Astrid